“Hoe ouder, hoe gekker!”

Hoewel ik al jaren naar de gekste en mooiste uithoeken van de wereld heb gereden op de motor heb ik nooit eerder meegedaan aan een georganiseerde trip, laat staan aan een rally! Maar toen ik de uitnodiging zag voor de Travel Trophy, was ik gelijk zo enthousiast dat ik me dezelfde dag nog heb opgegeven, samen met m’n vriend Wim, want dit event wilden we voor geen goud missen! Het zag er spectaculair en avontuurlijk uit, dit wilden we meemaken. Het cliché is waar: hoe ouder, hoe gekker!

Ik wist niet goed wat ik moest verwachten. Hoe dichter bij de datum van vertrek kwam, hoe spannender ik het vond! “Is dit niet te hoog gegrepen?” “Kan ik het tempo aan?” “Wat is de moeilijkheidsgraad van het offroad rijden?” Het waren allemaal vragen die me bezighielden. Maar ik was vastberaden, ik ging ervoor! Minimale bepakking: geen probleem! Dat doe ik al jaren. Stickers plakken op je kuip voor het echte rally gevoel, haha! En constant op de app kijken wie, en ook of er al meer vrouwen, zich hadden aangemeld. Dat werden er uiteindelijk vier in totaal!

Eigenlijk kan ik er nog steeds uren over doorpraten. En de vragen die me eerder bezig hielden bleken complete onzin. Ik heb van het begin tot het einde genoten van de fantastisch mooie routes maar vooral ook van de andere deelnemers. Wat een superleuke club mensen bij elkaar.

Als je me vraagt wat is je het meest bijgebleven, zou ik willen zeggen ALLES! Elke dag was perfect georganiseerd, het eten ’s morgens en ’s avonds, koffiestops onderweg, hulp als het nodig was, een instructeur als je daar behoefte aan had en geweldig mooie routes! Het heeft ons aan niks ontbroken. Maar ook van de deelnemers heb ik echt genoten, wat een leuke, spontane, gezellige mensen allemaal. Geen haantjesgedrag, wees gewoon lekker jezelf, twee poten in de klei en ”hoe gaat het met jou vandaag?” gasten!

Het halen van de eindstreep gaf me een soort euforisch gevoel, alsof ik heel wat had bereikt. Het was ook een ontlading van een week vol avontuur, vroeg op, veel kilometers, waanzinnige routes, nieuwe ontmoetingen. In één woord: GEWELDIG! Nooit gedacht dat ik het zo leuk zou vinden met een groep, maar ja dit was ook geen gewone groep, dit waren Ténéré rijders. Do i need to say more? Ik vond het echt jammer dat het voorbij was. Moet ik nou serieus een jaar wachten op de volgende editie!?

“Als je denkt dat het niet beter kan worden…”

Op Instagram zag ik de advertentie van de Travel Trophy. Gelijk sprak dit me zo aan dat ik me zonder twijfel direct heb ingeschreven. Dit moest ik meemaken! Na in 2022 de 6 daagse (Enduro) in Frankrijk te hebben gereden leek me dit een mooie aanvulling op mijn CV.

Dus van start met de voorbereidingen om 100% geprepareerd aan de start te staan. De eerste ontmoetingsplaats was Dreux. Wat een enorm mooie plek is dat! Het avontuur ging wat dat betreft al goed van start. Hier volgende de eerste kennismaking met de andere deelnemers. Alles bij elkaar, welkom, mensen en plek: het had niet mooier kunnen beginnen! Wat volgde was tent neerzetten en dan, onder het genot van een biertje, verdere kennismaking. Hier werd ook uitgelegd wat de bedoeling was van de Ténéré Experience. Deze dag stond eigenlijk in het teken van testen. Er waren wat parcourtjes uitgezet om de “off road skills” te testen en te trainen. Iedereen moet tenslotte mee kunnen doen. En off road rijden, daar moet je even aan wennen. Een goede keuze om dat zo te doen! Elke dag was er een “Challenge of the Day”. Voor de Ténéré Experience was dat een “slow race”. Zo langzaam mogelijk, zonder de grond te raken met je voeten, een stukje van 20 meter afleggen. Ik werd hier 2e. Een goed begin van de week!

Etappe 1: wij (Ramon, Albert en ik) hebben afgesproken met z’n drieën te gaan rijden tijdens de eerste echte reisdag. Met bepakking vertrekken we naar het volgende bivak. Ik vond dit prachtig! We zijn langs het Château de Chambord gereden en hebben leuke off road paden gehad. Deze paden brachten ons uiteindelijk bij een kartbaan. Daar moest natuurlijk even een rondje gereden worden. Ook werd de nacht doorgebracht op dit terrein. Dus tentje neerzetten en naar de grote tent van de organisatie. Daar stond, zoals elke dag, een geweldig buffet op het programma. Wat het allemaal nog mooier maakte: het regende enorm en wij zaten droog met heerlijk eten. De mooie verhalen van iedereen waren eindeloos

Etappe 2: een zonnige dag met supermooie routes waaronder een grindpad ergens door het heuvelachtige landschap met wilde koeien die geen spier vertrekken als je door hun territorium rijd. Aan het einde van de dag een klein buitje tegen het stof. Al met al weer een prachtige dag.

Etappe 3 begon goed. We (Ramon, Albert en ik) hadden elkaar weer gevonden voor deze dag en reden met een lekker tempo door het prachtige land. Alles leek goed te gaan. We kwamen een mooie waterval tegen. En dat is het mooie van een evenement als deze, je kan gewoon even stoppen voor een foto en een klein snackje. Wat even minder was: ik pakte de motor en jawel, lekke band achter! Gelukkig is banden wisselen iets wat ik tijdens de enduro zesdaagse vorig jaar elke dag deed en ervaring is bij banden wisselen wel lekker. Misschien een tip om dat thuis een paar keer te oefenen. Het toeval wilde dat we bij een boertje stonden. Dus, hup, de stal in waar de beste man een compressor voor ons had om de band snel op te pompen. En, nog mooier, de motor stond op een bokje. Wel zo handig en een stuk comfortabeler bij het wisselen van een achterband. Nieuwe binnenband erin en, hoppa, gas er op! We zijn ook nog langs een uitkijkpunt gekomen waar je de brug van Millau heel goed kon zien. Dit moet je gewoon een keer zien, echt onwijs gaaf! De finish van etappe 3 was op een camping met zwembad, daar is natuurlijk gebruik van gemaakt.

Etappe 4: tent weer ingepakt en alles op de motor gebonden. Ondertussen had ik wel twee extra spanbanden nodig om de boel bij elkaar te houden. De tassen hadden het toch wel zwaar te voorduren gehad. Deze dag was super afwisselend. Echt vet! In de ochtend reden we langs een vallei en s ’middags reden we tussen de skipistes. Niet normaal. Voor je het wist reed je zo Andorra binnen. Deze overnachting was er eentje om niet snel te vergeten. Het was dit keer een super-de-luxe hotel.

Etappe 5: als je denkt dat het niet mooier kan. We reden vanaf het hotel via een bergpad tot bovenaan de skipiste. En ja, toen moest ik natuurlijk dat lastige paadje nemen dat ik verderop zag. Na dat mooie uitstapje was ik weer op de route aangekomen met, jawel, een lekke band. Dit keer was het de voorband die het begeven had. Gelukkig had ik die ook mee, dus boven op de ski piste mocht ik het voorbandje even verwisselen. Dat ging vrij vlot, dus we konden de weg snel weer vervolgen. De finish kwam in zicht, we kwamen aan bij het bivak waar de finishboog stond en de vlag gezwaaid werd. Ook hier was het een camping met zwembad dat goed gebruikt werd. Na het eten was er een feestje met een bandje en aansluitend de prijsuitreiking op basis van de punten van de verschillende challenges bij elkaar opgeteld. Ik ging lang aan de leiding, maar op de laatste dag ben ik terug gezakt naar de 3e plaats. Het was een hele leuke reis met mooie routes, leuke mensen, veel gezien en genoeg mee gemaakt. 2024 staat in de planning om mee te gaan!

“Volgend jaar weer!”

Een toertochtje met wat offroad stukjes er in, dat is wat ik verwachtte. Dat was het dus niet! Het gaat bij de Trophy echt om het offroad rijden. De grote berghellingen in Andorra en de doorwadingen staan nog vers in mijn geheugen.

Ik reed samen met Eelko en hoewel we elkaar van tevoren helemaal niet zo goed kenden, hebben we een geweldige tijd gehad en ons prima vermaakt. Ik heb ontzettend genoten van de sfeer tijdens de Trophy en de onwijs mooie en gave offroad routes.

Met gemengde gevoelens haalde ik de eindstreep: blij dat het is afgelopen, jammer dat het is afgelopen. Maar één ding is zeker: volgend jaar weer!

“No road is too crazy”

Als je me gevraagd had wat ik verwachtte van de reis. Een leuke groep gelijkgestemden met mooie routes die de voordelen van de Ténéré goed naar voren laten komen, nou dat is gelukt! Het was super om met honderd andere Ténéré rijders op avontuur te gaan. Ondanks de grote groep voelde het wel “kleinschalig” en erg gezellig aan. Iedereen helpt elkaar en allerlei verschillende persoonlijkheden bij elkaar maakt het erg leuk.

Wat me het meest is bijgebleven is de laatste rijdag door Spanje. Prachtige stukken offroad, mooie omgeving en een route waar de Ténéré compleet tot zijn recht komt. Verder was het startpunt ook een hoogtepunt. Het was een indrukwekkende binnenkomst met het chateau en de rij Ténéré’s ervoor.

“Doe maar een wijntje!” dacht ik bij de eindstreep in Spanje. En dat het een perfecte reismotor is waar geen enkele weg te gek voor is. De motor maakte mijn verwachtingen geheel waar. Zeer leuk om deze reis met vrienden, bekenden en klanten te mogen beleven. We hebben samen een avontuur meegemaakt waar we nog lang over zullen napraten.

“World champions for a week!”

Als ex GP motorcrosser en enduro rijder deed ik mee aan de Ténéré Travel Trophy. Al 50 jaar is moto crossen en enduro rijden mijn favoriete sport geweest en ik heb alles gezien en gedaan, maar waarom heb ik voor de Travel Trophy gekozen en hoe kijk ik erop terug?

Na aanschaf van mijn privé Ténéré 700 ging mijn interesse ernaar uit om een lange offroad tour te maken door Europa of een ander werelddeel, echter kwam Yamaha in samenwerking met het Travel Trophy team onder leiding van Maarten en Jessica met het ultieme Ténéré evenement voorbij. En wat was dit een goede keuze! Dit evenement is voor iedere rijder te beleven en staat volop in het teken van avontuur, natuur en cultuur. De Ténéré Experience dag die plaats vond op de eerste startplaats in Dreux, nabij Parijs, overtrof al alle verwachtingen met het complete Yamaha team en historie aan Ténéré modellen, dit 33 hectare grote terrein is één grote jongensdroom voor elke Ténéré liefhebber met een mix van masterclasses, clinics, workshops en een schitterende outride.

Kort gezegd heeft de Travel Trophy al mijn verwachtingen overtroffen met als highlights de Ténéré Experience dag, het mooie Centraal Massief gebergte, de unieke Pyreneeën, de goede team sfeer, vriendschappen, schitterende locaties met hospitallity, en allemaal blije Ténéré eigenaren die een week lang zich wereld kampioen voelden!

Heb jij ook de keuze gemaakt voor deze Yamaha topper: de Ténéré 700!? Dan is je volgende keuze ook de Travel Trophy 2024. Ik zeg: doen!

“Een gevoel van euforie”

Mijn verwachting voorafgaand aan de reis had ik laag gehouden om voor alles open te staan. Deze is ruim overtroffen gedurende de week. Het binnenrijden van Andorra staat nog helder in mijn geheugen. Het was voor mij een nieuw land. Op deze manier, offroad op de T7, binnenrijden was gaaf!

De combinatie van alles bij elkaar maakte de week werkelijk fantastisch: de kwaliteit van de organisatie, de groepssamenstelling, de Ténéré Towns en de routes!

Uiteindelijk bij de eindstreep in Spanje overheerste een gevoel van euforie. Iets daarna kwam de teleurstelling dat het voorbij was. Ik heb me dan ook alweer opgegeven voor 2024 en heb er al ontzettend veel zin in.